Mission accomplished

Het is gelukt. De motor heeft zijn inburgeringscursus doorlopen en ik mag hem nu officieel gebruiken. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.

Voordat we naar Canada kwamen had ik al uitgezocht of en hoe ik mijn motor mee kon nemen naar Canada. Importeren kan niet, ongeacht make of model. Enige mogelijkheid was om hem op mijn werkvergunning mee te nemen, oftewel tijdelijk voor 3 jaar. Dat betekent zoveel dat ik hem niet mag verkopen, etc. Als ik ervan af wil moet ik hem ofwel onder een vrachtwagen parkeren of onder een sloopkogel leggen en laten lijken dat het geen opzet is. Niet echt de bedoeling dus...

De foto's van de aankomst van de motor bij ons huis hebben jullie al gezien. Dat was lastig, maar door van de ene vrachtwagen naar een andere lagere vrachtwagen te rijden kon de motor op de straat komen.
Toen nog als monument, want papieren om op de motor te mogen rijden had ik nog niet.

Om te rijden moest de motor een kenteken van Ontario hebben. Om een kenteken van Ontario te verkrijgen, moet je verzekerd zijn en een bewijs van ownership hebben. Beide alleen maar mogelijk als je een Ontario rijbewijs hebt. Dat was dus het eerste om te halen.
Het rijbewijs hier kent 3 stappen:
- theorie (M1), waarna je mag rijden, maar niet in het donker, niet op de snelweg, niet met passagiers en niet met drank op. Dat laatste was nog  niet het ergste :-).
- M2. Dat mag je normaal gesproken halen als je een periode M1 hebt gehad, maar voor 8 weken, omdat anders M1 is verlopen
- Full M. Dat mag ja doen als je minimaal 22 maanden M2 hebt gehad.
Ondanks de ervaring in Nederland, moest ik toch examen doen. Gelukkig wel via de "fast track", zodat ik alleen M1 moest doen en gelijk erna full M mocht doen (dus zonder wachttijden en zonder M2).

Nadat ik met vlag en wimpel geslaagd was voor M1 (d'r is niets mis mee om jezelf eens te kietelen) mocht ik dus full M doen...dacht ik. Toen ik me ging opgeven bleek dat ik toch M2 eerst moest doen volgens de "vriendelijke" dame van de canadese CBR (MTO). Toen ik de volgende dag terug kwam (inmiddels wist ik al, dat nee bij de één, best wel eens ja bij de ander kon worden) werd ik door iemand anders wel vriendelijk geholpen en bleek het dus een foutje geweest zijn. Nu stond ik goed in het systeem, maar helaas...bij het MTO kon ik geen afspraak voor mijn full M examen meer plannen, omdat ze daar vanaf oktober mee stoppen.

Maar d'r was nog een issue. Om je full M examen te kunnen doen, moet je een motor hebben. Maar mijn motor mocht de weg nog niet op, omdat ik nog geen verzekering had. Dat was dus de volgende hobbel om te nemen.
Na veel online quotes, telefoontjes en frustraties kwam ik erachter dat het ook voor de verzekering niet uitmaakt dat je al 18 jaar schadevrij rijdt. offertes liepen uiteen van 2200 tot 5200 (en ja, dat was obv dezelfde dekking). Er was 1 uitzondering, waar ik voor 1400 terecht kon, maar dat kon alleen als ik full M was.

En toen zat ik dus in een circel. Om de "goedkope" verzekering te krijgen moest ik full M zijn. Maar om full M te worden moest ik examen doen. En om examen te doen moest je een motor hebben. Maar om een motor te hebben moet ik hem kunnen verzekeren. Volgen jullie hem nog?
Motor huren? Naar gekeken, maar dat zou uiteindelijk het financiele voordeel te klein maken.
Motor van een collega of kennis? geprobeerd, maar nadat hij eerst zei dat hij zijn motor wel wilde uitlenen, bleek dat ik ook zonder verzekering van zijn verzekering niet op zijn motor mocht rijden. waar of niet, ik had dus nog steeds geen motor om mijn rij-examen mee te doen.

Ondertussen tikte de klok gewoon door, want het aantal instanties dat examens geeft na september is minimaal en na oktober is het zeker over.
Dus besloot ik maar de goedkope verzekering te laten voor wat hij was en te gaan voor de second best, zodat ik mijn motor kon legaliseren, zodra ik verzekerd was.
Het afsluiten van de verzekering was voor de verandering niet moeilijk  en ging snel.
het legaliseren van de motor zou een stuk makkelijk zijn als de ambtenaren hier hun eigen regels kennen en toepassen.
De douane had de motor snel geklaard, omdat ik hem dus niet importeerde. Stap 1 was dus snel klaar.
De volgende stap was een kentekenbewijs en nummerplaat halen. Ambtenarij kennende (sorry als ik hier mensen mee beledig) en dus om te voorkomen, dat ik met precies de verkeerde documenten zou langskomen, ging ik eerst maar naar 'service Ontario' om te vragen wat ik mee moest nemen en moest doen om de motor op de weg te krijgen. Ik moest een safety inspection doen en om dat te kunnen doen zou ik een tijdelijke bevoegdheid krijgen om op de weg te rijden. Tevens moest het Nederlandse kentekenbewijs helemaal vertaald zijn. Ik kreeg een telefoonnummer mee van een officieel vertaalbureau die dat zou kunnen doen (en vast niet gratis). Thuisgekomen zag ik op het kentekenbewijs van Nederland dat de titel vertaald is in heel veel talen. De rest van de info niet, maar met een beetje inlevingsvermogen kan je ook wel gokken wat elk veldje inhoudt zonder de Nederlandse taal machtig te zijn.
In plaats van terug te gaan naar de service ontario in Guelph ging ik nu naar de vestiging in Waterloo in de hoop, dat ze de vertaling voldoende zouden vinden. Geen probleem, ze hebben het nooit over de vertaling gehad, maar...de motor moest gekeurd. Dat wist ik, dacht ik blij, totdat ze me vertelde, dat je daarvoor geen tijdelijk bewijs kon krijgen en dus dat ik de motor met een aanhanger moest vervoeren naar een keuringsstation. ja maar,...ja maar uw collega's hebben verteld dat ik WEL een tijdelijk bewijs kan krijgen, omdat ik op een werkvergunning binnenkom. "No, you have to truck it". Rustig blijven, niet gaan schreeuwen, huilen helpt misschien beter.... Maar ze ging zelf nog even dubbel checken bij haar baas. Die zei gelukkig dat het wel mocht, omdat mijn motor op een werkvergunning binnen kwam. Goh, had ik dat niet al een keer of wat verteld??.

Met de temp in mijn hand ging ik naar de Canadian tire met de motor, waar drie techneuten voor 75 dollar over de motor kwijlden en me een bewijs van goed gedrag voor de motor meegaven. Daarna was het zaak om het definitief te maken en inmiddels wijs geworden, zorgde ik ervoor dat ik door dezelfde ambtenaar geholpen werd, zodat ik niet weer met verrassingen zou worden geconfronteerd.

Jippie!!!! Ik mag rijden. Niet in het donker, niet met een passagier en niet op de snelweg en niet met drank op, maar ik mnocht eindelijk met de motor op pad.

De laatste hobbel was het halen van Full M.
Dat was nu dus een kwestie van examen doen. Helaas (dacht ik eerst) niet bij het MTO (CBR), maar bij een safety school. Daar hebben ze er hier wel een aantal van, wat op zich wel goed is. Voor mij betekende dat dus dat ik  een vrijdagavond met 19 anderen in een zaal naar videos moest kijken over hoe je motor moet rijden en naar uitleg moest luisteren met hints en tips. Daarna moest ik op zondag de hele dag oefenen met als klapstuk het examen.
Zondagochtend werd eerst gekeken of je de motor beheerste. Ik moest allerlei parcourtjes rijden tussen pilonnetjes, wat op zich wel leuk was, ook voor mezelf om te kijken of ik dat nog kon. Dat ging gelukkig goed.

 Daarna hebben we 2 oefenritten gereden en was het daarna tijd voor de examens. Een voor een en ik was als laatste om 1630 aan de beurt. Ondanks, dat ik zelf door de spanning van het examen vond dat het slecht ging, was ik toch zonder problemen geslaagd. Mission accomplished. Ik heb nu het motorrijbewijs en mag nu ook in het donker, op de snelweg, met een passagier en met een slok op rijden (dat laatste in zeer beperkte mate natuurlijk en ga ik ook niet echt uitproberen). Volgens de statistieken zakt 70% bij het MTO, omdat je daar geen uitleg krijgt en direct moet rijden, zonder te weten waar ze op letten. Bij de safety schools geven ze aan wat belangrijk is en daar wordt dan de oefendag ook echt aandacht aan geschonken, met als gevolg een slagingspercentage van meer dan 90% (mits je door de pilonnentest komt, want daar vallen er meestal nog een paar af).

Inmiddels heb ik al wat ritjes naar mijn werk gemaakt en het is wel heerlijk. Ondanks dat ik wel op de snelweg mag, vermijd ik die, aangezien die vol met files staan en er voldoende alternatieven zijn, die ook veel mooier zijn en niet echt langer duren. Met de motor mag je hier trouwens niet tussen de files door rijden, dus om nu in de rij te gaan staan bij de andere auto's vind ik ook geen goed idee.
Voor de auto ben ik inmiddels ook volleerd bestuurder van Ontario. Op naar het vrachtwagenrijbewijs :-).