Na een lange reis zijn we in ons huis voor de komende 3 jaar. De kindjes vonden het meteen al geweldig want ze waren niet uit de tuin te slaan. Het speelhuisje met klimtouw was helemaal geweldig maar ook de eekhoorntjes boven in de bomen zijn natuurlijk prachtig.
Binnen werden de kamers gelukkig goed gekeurd en de bedden zijn ook echt heel leuk. Helaas is Nienke's bed nog niet compleet want ipv een stapelbed is het nu een enkelbed maar dat komt nog helemaal in orde.
Dan nu nog even terug in de tijd.
Afgelopen vrijdag hebben we een vervroegd verjaardagsfeestje voor Sanne gehouden en tegelijkertijd een klein afscheidsfeestje voor ouders en broers.
Doordat het een gecombineerd afscheid/feestje was , was het ook wat minder zwaar. Hoewel het uiteindelijke afscheid wel heel moeilijk was.
Oma Gonnie heeft het konijn van Sanne nog meegenomen naar huis, want die mag daar blijven logeren zolang wij in Canada wonen.
Bij het afscheid op straat zagen wij ook de overburen met hond Sami nog, dus gelukkig konden we ook nog gedag zeggen tegen hun, want ook hun zullen we erg gaan missen. De kindjes hebben wel allemaal een hele mooie foto van Sami in een lijstje gekregen zodat ze nog wel naar hem kunnen kijken.
De volgende dag om kwart over 5 kwam de taxi al en gelukkig paste alle koffers en de grote kennel voor de katten er ook nog bij. Wat wel heel erg leuk was dat de buren buiten stonden om ons uit te zwaaien. De kinderen zijn zelfs nog verwend met geld om nog wat lekkers van te kopen.
En toen was het dan echt tijd om te gaan. Het was lekker rustig op de weg dus we waren met een uurtje op Schiphol en toen op weg om in te checken. Als eerste alle groete koffers en toen de poezen.
Het is echt heel raar om ze weg te zien rijden en maar te hopen dat we ze later weer terug zullen zien.
Verder ging alles op tijd en zaten we op tijd in het vliegveld, helaas was dat niet iedereen gelukt dus moesten de koffers van de 2 passagiers die er niet waren weer uit het ruim worden gezocht. Al met al vertrokken we met zo'n 20 minuten vertraging van Schiphol.
Na 3 uur vliegen vroeg Nienke of we nog lang moesten vliegen en toen Paul zei dat het nog wel lang was was ze helemaal blij want dan kon ze nog wat films kijken:)
Onze stewardess had helaas niet zo'n goede dag want zo chagrijnig zien we ze niet vaak maar na zo'n 7,5 uur vliegen kwamen we aan in Toronto. En toen op weg naar de douane en daarna de immigration. Daar troffen we weer iemand die haar dag niet had. Op de vraag van Paul of de kinderen een bewijs in hun paspoort kregen dat ze naar school mochten antwoordde ze nogal gepikeerd dat we haar niet hoefden te vertellen hoe ze haar werk moest doen, dat ze dat heus wel wist. Sorry, het was maar een vraag hoor! Maar ze had ook wel door dat het een nogal heftige reactie was want daarna konden de kindjes wel vast gaan zitten en werd ze wat vriendelijker. Na een uur hadden we de benodigde papieren en werkvergunning etc en konden we de poezen ophalen die l ongeduldig stonden te wachten in de aankomsthal.
Met de poezen nog even langs de volgende douane om ze het land in te krijgen en te betalen voor inspectie. Wat wel heel bijzonder is want je betaald voor inspectie terwijl er niet eens naar ze gekeken word, maar goed.
Eindelijk hadden we alles bij elkaar en op weg naar de taxi vans om ons naar ons nieuwe huis te brengen. De kennel van de poezen stonk inmiddels toch wel aardig maar gelukkig bestaat er nog geen geurblog! Na een uur rijden kwamen we dan eindelijk aan. De kindjes vlogen de tuin in en zijn er eigenlijk ook niet meer uitgekomen. Het speelhuis was geweldig en vooral al de bomen en het "bos" daar blijven ze in spelen.
Nu hopen dat we snel gewend raken aan het tijdsverschil.
Een nieuw blog zal snel volgen want er is nu natuurlijk genoeg te vertellen!
